Het plasticprobleem

Door Sven de Jong

"In het noordelijke deel van de Stille Oceaan drijft een gigantische berg afval rond. Dit ‘plastic eiland’ is ruim twee keer groter dan Texas." Dit schrijft de populair wetenschappelijke website Noorderlicht. Het weblog is niet de enige die hier de afgelopen jaren de aandacht op richtte; het plasticprobleem in de wereldoceanen is zelfs zo groot dat het een eigen artikel op Wikipedia kreeg. 

De grote hoeveelheden plastic die in de wereldzeeën drijven kwamen voor het eerst aan het licht toen kapitein Charles Moore in 1997 de eerste plasticresten uit het water viste. De media sprong meteen bovenop de zaak, maar hierbij ging één nuance helaas verloren: Het 'plastic eiland ter grootte van Texas' waar zoveel om te doen is, ziet er ietsje anders uit dan de journalisten dachten. Er is nergens een zee van tuinslangen, strandstoelen en colaflesjes tot zo ver het oog reikt. In plaats daarvan zijn het minuscule plastickorreltjes, haast onzichtbaar voor het oog en drijvend in de bovenste tien centimeter van de oceaan.

De korreltjes zijn alles wat er overblijft van plastic producten na jarenlange aantasting door zout zeewater en het energierijke ultraviolette licht van de zon. Maar de geringe afmeting maakt de korreltjes niet minder gevaarlijk, integendeel. Ze drijven de hele wereld over en komen onderweg in de voedselketen terecht.